Rüzgar savurur çicek den düsen tohumu
Toprak bağrına basar su can verir
Bir fıdan yeserir çatlamıs topraktan
Güneşe doğru çevirir yüzünü
Güneşın sıcaklıgını hisseder yüreğin de
Kalbinde bir kıpırdanma
Ayıramaz gözlerini tüm gün
Dili yoktur söylesın aşkını
Gün batımına dek onu seyredir
Akşam olunca boynunu büker cevirir
Uyumaz geceleri , yıldızlar şahittir
Dağların ardından bekler sevdiğini
Sımsıkı bağlanır her geçen gün ona
Bir tek kendisine aşık sanar
Güneş ne canlar yaktı ,bu zamana kadar
Bilmez ki bu aşk onuda yakar
Özkan CERİT